Magic Leap: nog maar 4 jaar in ontwikkeling

25-02

Bij Magic Leap zijn ze een augmented reality apparaat aan het maken. Het wordt echter niet zomaar een bril a la de Hololens van Microsoft. Nee, het wordt een apparaat – wat er in eerste instantie misschien wel uitziet als een bril – dat recht op je oog beelden projecteert. Dit zorgt ervoor dat de virtuele beelden en de echte wereld volkomen naadloos geïntegreerd worden.

Dit is nogal een operatie om voor elkaar te krijgen. Toch ontstond dit idee nog maar 4 jaar geleden. Bizar.

About four years ago, he started mulling the problem over with John Graham Macnamara, a high school friend who had dropped out of Caltech’s theoretical physics program. They became captivated by the idea of displaying moving holograms like the one in Star Wars. Holograms—3-D images that can be viewed from many angles—are made by accurately re-creating light fields, the patterns made when light rays bounce off an object. But Abovitz figured it would cost a lot and take lots of time to project even low-resolution holographic images. At one point, he remembers muttering, “There is no display that can actually work.”

Lees verder:  Magic Leap: A startup is betting more than half a billion dollars that it will dazzle you with its approach to creating 3-D imagery.

Luister vooral niet naar je gebruikers

23-02

“So, do users know what they want? No, no, and no. Three times no.”

First Rule of Usability? Don’t Listen to Users

Ik las laatst in een nieuwsbrief een oproep om je aan te melden bij een testpanel om digitale producten te testen. Daar stond het volgende in:

“Je vertelt ons wat je mooi vindt, wat je vervelend vindt en wat je graag terug ziet in het te testen product, niets is fout!”

Ik heb aardig wat ervaring met het uitvoeren en bijwonen van gebruikstesten en een van de vuistregels daarbij is dat je moet observeren en vooral niet moet luisteren. De drie dingen die in de quote staan moet je dus vooral niet doen als afnemer van de test. Het kan een slinkse manier van het bedrijf zijn om het testpanel een gevoel van controle te geven, maar ik hoop toch niet dat ze naar de testgebruikers gaan luisteren.

Naast het gedegen onderzoek hiernaar door de Nielsen Norman Group (zie quote bovenaan deze post) had Henry Ford ook wat over dit onderwerp te zeggen:

“If I had asked people what they wanted, they would have said faster horses.”

— Henry Ford

A spirit of enthusiasm has infused the office of the once troubled Washington Post following its purchase in August by Amazon founder Jeff Bezos. He is turning the newspaper into a laboratory for the digital future.

Jeff Bezos Takes Washington Post into Digital Future

Netflix kijkt vooruit in het artikel Netflix Long Term View.

“Apps are replacing channels,
and screens are proliferating.”

Google Cabs And Uber Bots Will Challenge Jobs ‘Below The API’

19-02

‘Jobs below the API’ hebben weinig toekomst. Uber taxichauffeurs, Mechanical Turkers en 99Design ontwerpers worden aangestuurd door software. Als het even kan zorgt die software ervoor dat niet mensen maar andere API’s aangestuurd worden voor goede resultaten.

Taxi’s op aarde meer waard dan raketten naar Mars

Ergens snap ik wel dat de kans dat Uber meer geld gaat verdienen de komende tien jaar dan Space X groot is, maar toch heb ik er moeite mee dat een taxi-bedrijf meer geld waard is dan een ruimtevaartorganisatie.

Nieuwe website reinierladan.nl online

18-02

Sinds een paar dagen ben ik bezig met mijn eigen website. Het was tijd voor een nieuwe. De vorige was snel in elkaar gezet en had niet echt schwung. De huidige vind ik mooier maar vooral helderder en beter op hele kleine én hele grote schermen.

Na een paar rondes ontwerpen en vrienden vragen wat ze ervan vonden was gisteravond het moment bereikt dat de beta beter was m’n vorige site. Dan moet de knop om wat mij betreft. Al is de site nog niet 100% af; als het beter is dan dat wat publiek online staat kan de site online. Nu werk ik er rustig in het openbaar aan verder. Heel openbaar zelfs: de code en complete geschiedenis vind je op Github: reinierladan-website repository.

Het resultaat is hier te zien: reinierladan.nl

De functietitel voor de dingen die ik doe

16-02

Het werk dat ik doe kan met veel functietitels worden aangeduid. Het feit dat ik ook nog eens jarenlange werkervaring heb als front-end developer maakt een goede functietitel er niet makkelijker op. Interactie-ontwerper van websites en apps is een vrij nieuw vakgebied met de daarbij behorende chaos qua termen en methodieken. Ik hou dingen graag simpel dus noem ik mezelf het liefst ontwerper of interactie-ontwerper. Vakgenoten hebben echter de meest exotische termen verzonnen.

Hier een lijst met titels die slaan op de werkzaamheden die ik uitvoer:

  • interactie-ontwerper
  • interaction designer
  • ontwerper
  • product designer
  • user experience designer
  • ux’er
  • ux designer
  • user experience consultant
  • ux consultant
  • ux professional
  • informatie-architect
  • interface designer
  • interactive designer
  • webdesigner
  • visual interface designer
  • full stack designer
  • creative coder
  • prototype ninja
  • front-end developer

Wat ik precies doe vind je op reinierladan.nl.

De boeken die ik in 2014 heb gelezen

24-12

Het afgelopen jaar heb ik een aantal zaken bijgehouden: de boeken die ik heb gelezen, de films/tv-series die me positief zijn bijgebleven, de games die ik heb gespeeld en nog veel meer van dit soort zaken. Elke week stond er een taak in Omnifocus die me vroeg om deze zaken van die week te beschrijven. Dit heeft me nu een goed overzicht gegeven van de zaken waar ik m’n vrije tijd mee heb gevuld het afgelopen jaar.

De boeken die ik heb gelezen dit jaar wil ik graag met je delen.

2014 — Het fantasyboekenjaar

Dit jaar heb ik vooral fantasyboeken gelezen. Ik luister vrij veel naar de podcast The Incomparable en heb de tips die ze geven hoog zitten. Daar zitten ook regelmatig fantasyboeken tussen en zodoende ben ik die maar eens gaan lezen. In 2013 is dat begonnen met The Ocean at the End of the Lane (aanrader!) en de fantasytrend heeft zich voor mij doorgezet in 2014. Het voordeel van het later in een genre duiken is dat je de topboeken van de afgelopen tig jaar kan lezen. Dat heb ik proberen te doen.

Een tip die ik je kan geven als je ook in het fantasygenre wilt duiken: laat je niet afschrikken door de covers van de boeken. Die zijn vaak veel te theatraal en te deprimerend voor het verhaal wat zich achter de cover afspeeld. Waardeloos vind ik die covers.

In Goodreads heb ik mijn gelezen boeken bijgehouden. Dit is de lijst die Goodreads ervan gemaakt heeft: Reinier’s Year in Books 2014

The Rook

Hier kan ik vrij kort over zijn: Ga dit boek lezen. Het verhaal is een kruising tussen James Bond, X-men, Bourne Identity en Veep. Actie, sentatie en spanning zit allemaal verpakt in een frisse humorvolle saus.

De hoofdpersoon wordt wakker in een park met geheugenverlies en om zich heen ziet ze dode mannen met latex handschoenen liggen. Vanaf hier begint de introductie in een geheime organisatie van speciaal begaafde mensen en de zoektocht naar wie haar het geheugenverlies heeft bezorgd.

Name of the Wind en A Wise Man’s Fear

De boeken gaan over Kvothe die zijn levensverhaal vertelt. Zijn levensverhaal bevat aanwijzingen voor de oorlog die aan de gang is in de tegenwoordige tijd van de boeken. De boeken zijn onderdeel van een trilogie waarvan het derde deel nog gepubliceerd moet worden.

Qua spanning en sensatie zitten de boeken volgens mij tussen Harry Potter en A Song of Ice and Fire (De boeken waar de tv-serie A Game of Thrones op gebaseerd is) in. Ik zeg dit met wat twijfel omdat ik alleen de films van Harry Potter ken en niet de boeken.

Wat me vooral in de boeken getrokken heeft is de mate van detail en grootte van de wereld waarin het zich afspeeld. Daarnaast lijkt ook alles in het verhaal een goede reden te hebben nu ik ook het tweede boek gelezen heb. De schrijver is niet zomaar ergens mee bezig, al kan dat af en toe zo lijken.

Tip: als je de twee boeken hebt gelezen kun je rustig op zoek gaan naar theoriën over het verhaal. Er lijken hints in het verhaal te zitten die ik helemaal gemist had. Ik denk er dan ook zeker over na of ik in 2015 de boeken niet nog een keer ga lezen.

The Lies of Locke Lamora

Het boek heeft wat raakvlakken met Name of the Wind. Zo is de hoofdpersoon een soortgelijk karakter en zijn de boeken een jaar na elkaar uitgebracht (Name of the Wind een jaar later in 2007). Verder zijn ze totaal verschillend. Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in een stad die het best te omschrijven is als Venetië in de Middeleeuwen.

Het boek gaat over een groep schurken die zichzelf meer als Robin Hood zien. Ze zijn anders dan de andere schurken van de stad omdat ze vooral de rijken belazeren. Het boek gaat vooral over een grote klus die ze gaan klaren en alles daaromheen. Ocean’s Eleven in een fantasysetting dus.

American Gods

Helemaal aan het begin van het jaar heb ik American Gods uitgelezen. De wereld waar het zich afspeeld lijkt heel erg veel op de onze maar met een groot verschil; Goden en mythen lopen onder ons en je volgt de hoofdpersoon in zijn ontdekking hiervan. Er staat een oorlog aan te komen tussen oude en nieuwe goden en de hoofdpersoon vind zich midden in dit conflict.

Het boek staat al een tijd op de radar van Hollywood en nu schijnt er een tv-serie van gemaakt te worden. Ik kijk hier erg naar uit.

De Koning kun je niet spelen

Een van de weinige non-fictie boeken die ik dit jaar heb gelezen. In een paar dagen op het Griekse eiland Kefalonia las ik dit boek over de overeenkomsten tussen politiek en toneel. Erg leuk geschreven door Boris van der Ham en zeker een aanrader als je enigszins geinteresseerd bent in politiek en/of toneel.

Off to be a Wizard

Een erg grappig boek wat zich het beste kan vergelijken met The Matrix maar met humor, tijdreizen en tovernaars. Het boek is voor een habbekrats (nog geen twee euro) te krijgen via Amazon.nl en ik zou zeker even de sample lezen.


Het experiment om elke week bij te houden wat mijn vrije tijd heeft opgeslokt vond ik een geslaagd experiment. In 2015 laat ik de taak lekker in Omnifocus staan.

Kijktips voor paasweekend 2014

19-04

Pasen 2014 leent zich uitstekend om (in een verloren uur) de volgende twee video’s te kijken. De video’s gaan allebei over menselijke relaties in de hedendaagse tijd en toch zijn ze compleet verschillend. Allebei héél interessant, dat wel.

Rushkoff in Tegenlicht over nu

Douglas Rushkoff (born 18 February 1961) is an American media theorist, writer, columnist, lecturer, graphic novelist, and documentarian. He is best known for his association with the early cyberpunk culture, and his advocacy of open source solutions to social problems.

Directe link naar uitzending gemist: Tegenlicht: De herovering van het nu

Door prof. dr. Cees Hamelink bij de Universiteit van Nederland

Over het verschil tussen mensen, de makke van de journalistiek en diplomatieke verhoudingen.

Cees Hamelink is emeritus hoogleraar Internationale Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam en emeritus hoogleraar Media, Religie en Cultuur aan de Vrije Universiteit.

Bekijk de complete reeks (deel 1 t/m 5) hier op de website van de Universiteit van Nederland: Door prof. dr. Cees Hamelink